
W grudniu 2024 roku zespół archeologów podwodnych dokonał odkrycia wraku u wybrzeży Santa Maria del Focallo we Włoszech. Odnaleziony wrak statku datowany jest na okres między VI a V wiekiem p.n.e., dodatkowo odkryto zbiór starożytnych kotwic wykonanych z kamienia i żelaza.
Podczas piątej kampanii archeologii podwodnej w ramach "Kaukana Project" naukowcy zlokalizowali wrak statku na głębokości około sześciu metrów. Statek był ukryty pod warstwą piasku i kamieni, co utrudniało jego wcześniejsze odnalezienie. Po odsłonięciu wraku stwierdzono, że kadłub został zbudowany przy użyciu techniki konstrukcyjnej znanej jako "na muszli". Metoda ta polega na łączeniu desek poszycia za pomocą czopów i gniazd, tworząc samonośną strukturę kadłuba. Technika była powszechnie stosowana przez starożytne cywilizacje śródziemnomorskie, w tym Greków.
W pobliżu wraku odkryto również dwie grupy kotwic. Pierwsza z nich składa się z dwóch żelaznych kotwic w kształcie odwróconej litery "T", datowanych na około VII wiek n.e. Druga grupa to cztery kotwice kamienne. Jedna z tych kamiennych kotwic była uszkodzona, co sugeruje, że pierwotnie mogła posiadać drewniane łapy, pomagające w zakotwiczeniu na dnie morskim. Odnalezienie kotwic z różnych okresów historycznych w jednym miejscu wskazuje na długotrwałe znaczenie tego obszaru jako punktu kotwiczenia i wymiany handlowej.
Odkrycie wraku statku i towarzyszących mu kotwic dostarcza cennych informacji na temat morskiej historii Sycylii i jej roli w starożytnych szlakach handlowych. Sycylia, położona strategicznie na skrzyżowaniu ważnych tras morskich, była kluczowym punktem kontaktu między różnymi kulturami, w tym Grekami i Kartagińczykami. Profesor Massimo Capulli z Uniwersytetu w Udine podkreślił, że badanie wraku może pomóc wyjaśnić, w jaki sposób odbywał się handel między tymi starożytnymi cywilizacjami, które rywalizowały o kontrolę nad morzami wokół Sycylii. Odnalezione artefakty stanowią materialne dowody na intensywne kontakty handlowe i kulturalne w regionie.
Archeolodzy zastosowali zaawansowane techniki badawcze, w tym fotogrametrię podwodną, aby stworzyć trójwymiarowy model wraku. Pozwoli to na dokładną analizę konstrukcji statku oraz materiałów użytych do jego budowy. Pobrano również próbki drewna i innych artefaktów do dalszych badań paleobotanicznych, które mogą dostarczyć informacji na temat technologii stoczniowej oraz środowiska naturalnego w okresie funkcjonowania statku. Stan zachowania kadłuba jest delikatny, głównie z powodu długotrwałego działania organizmów morskich żerujących na drewnie, co wymaga ostrożności i specjalistycznej wiedzy podczas prac badawczych.
źródło:
Uniwersytet w Udine